LisaZesentwintig sessies

Aan de buitenkant was niet te zien wat er in Lisa’s gezin gebeurde. Toch waren er mensen die iets opvingen. Een buur, een leraar, een familielid. Iedereen zag een stukje. Niemand greep in.

Vele jaren later is de invloed van die jeugd nog voelbaar. In gesprekken met haar therapeut vertelt Lisa over wat er gebeurde, over wat zij niet kon oplossen en over de gesprekken die zij nooit heeft gekregen.

Gaandeweg wordt ook zichtbaar wat zij zelf nauwelijks ziet: zij heeft een patroon doorbroken dat vier generaties lang werd doorgegeven. Monique Verheyen volgt dat proces van dichtbij, in de volgorde waarin het verhaal zich ontvouwt.